Les phases de la lune III (De maanstanden III)

Les phases de la lune III (De maanstanden III) 1942

Paul Delvaux

Dit object is in het depot

Audio & video

Vraag maar raak

Terug

Bedankt voor uw vraag, deze is verzonden.

We streven ernaar alle vragen te beantwoorden. Maar dit zal niet altijd mogelijk zijn.

Als uw vraag beantwoord is, ontvangt u het antwoord per e-mail. De vraag en het antwoord zijn dan ook terug te zien in de Boijmans Tour.

Met vriendelijke groet,
Museum Boijmans Van Beuningen

Henk van benthem vroeg:
De stand van de maancikkel geeft toch aan dat de zon ver boven de horizon staat? Het is toch overdag? s'nachts kan de cirkel nooit zo staan. Wat is uw mening?
Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde:
Beste Henk, de maan suggereert inderdaad dat het dag is en de figuren hebben ook allemaal een duidelijke schaduw, toch heeft de vrouw links een lamp in haar hand, misschien is het wel dag en nacht tegelijk? Paul Devaux wordt beschouwd als een van de belangrijkste Belgische surrealisten en dat verklaard waarom zijn schilderijen niet altijd kloppen met de werkelijkheid. Zelf heeft hij over zijn werk gezegd; '[Het is] de werkelijkheid van het schilderij en niet de echte werkelijkheid [...] Men kan dit surrealistisch noemen, voor mij doet het er niet toe' (Paul Delvaux, 1897-1994; Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, Brussel p.45-46).

Over dit kunstwerk

Twee geleerde mannen staan op een plein tussen twee wetenschappelijke instituten: links een planetarium en rechts een observatorium. De omgeving die wordt belicht door het maanlicht ademt een kille sfeer. De dames en heren lopen als marionetten de steile trap van de sterrenwacht op of af. Ook het dorre landschap met afgedankte zware machines draagt bij aan de sfeer. De geleerden worden gadegeslagen door Paul Delvaux, die zichzelf als voorbijganger rechts van hen heeft geportretteerd.

Over de maker

Paul Delvaux

Antheit 1897 - Veurne 1994

Paul Delvaux studeerde aan de Academie des Beaux-Arts in Brussel. Zijn eerste schilderijen werden sterk beïnvloed door het Vlaams expressionisme van Gustave de Smet en Constant Permeke. Later werd invloed van De Chirico en René Magritte zichtbaar in zijn realistisch geschilderde, mysterieuze en onwerkelijke voorstellingen. Hoewel hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste Belgische surrealisten, zou hij zichzelf nooit tot de surrealisten rekenen.


Objectdetails

materiaal en techniek: olieverf op doek
objectsoort: schilderij
creditline: Bruikleen / Loan: Stichting Museum Boijmans Van Beuningen 1973
inventarisnummer: St 132